چاکا بوت

۶ دقیقه مطالعه
نوعی تغییریافته از چوکا بوتِ کلاسیک با زیره‌ی گوه‌ای

ترجمه‌ی رزمد از مقاله‌ی «Chukka boot»

بوت‌های Chukka (تلفظ: /ˈtʃʌkə/، «چاکا») بوت‌های چرمی تا روی مچ هستند که رویه آن‌ها معمولاً از جیر یا چرم ساخته می‌شود، زیره می‌تواند چرمی، چوبی یا لاستیکی باشد و دارای بندکشی باز (Open Lacing) با دو یا سه جفت سوراخ بند هستند.

نام Chukka احتمالاً از ورزش پولو گرفته شده؛ در پولو به هر بخش یا دوره از بازی «Chukka» گفته می‌شود. در ابتدا اصطلاح Chukka Boot به نوعی بوت صحرایی اشاره داشت که سربازان بریتانیایی مستقر در هند می‌پوشیدند.

امروزه این بوت‌ها از نظر فرم کلی تا حدی به Chelsea Boot شبیه‌اند، با این تفاوت که Chukka در قسمت جلو بند دارد. بعضی فروشگاه‌های کفش نیز گاهی نام‌های Chukka و Chelsea را به‌اشتباه یا به‌صورت جایگزین برای مدل‌های مختلف بوت استفاده می‌کنند.

مواد و سبک

چوکاها معمولاً از پوستِ گوساله یا جیر ساخته می‌شوند، هرچند می‌توان آن‌ها را از موادِ دیگر نیز تهیه کرد. این سبک نخست در اواخرِ دهه‌ی ۱۹۴۰ تا دهه‌ی ۱۹۶۰ به‌عنوانِ پوشاکِ غیررسمی محبوبیت یافت. در قرن بیست‌ویکم، چوکاها همچنان به‌عنوانِ کفشی محبوب در پوشاکِ مردانه، به‌ویژه در بریتانیا، باقی مانده‌اند. می‌توان آن‌ها را هم با کت‌وشلوار و هم با پوشاکِ غیررسمی‌تر مانندِ شلوارِ جین پوشید.

به گفته‌ی جون سوان (June Swann)، مورخِ کفش، چوکا بوتِ اصیل مچ‌پا، با بندِ باز و بدونِ آستر است، دارای دو تا چهار جفت چشمی، زیره‌ی چرمیِ نازک، رویه‌ی جیرِ پوستِ گوساله در دو بخش (هر بخش از یک تکه چرم؛ بخشِ پشتی روی قسمتِ جلو دوخته شده)، و نوکِ گِرد است.

نوعی تغییریافته از چوکا بوتِ کلاسیک با زیره‌ی گوه‌ای
نوعی تغییریافته از چوکا بوتِ کلاسیک با زیره‌ی گوه‌ای
«Red Wing chukkas» — تصویر: Steven Walling — CC BY-SA 4.0 — ویکی‌مدیا کامنز

دِزِرت بوت

دِزِرت بوتِ کلارکس (Clarks)
دِزِرت بوتِ کلارکس (Clarks)
«Clarks Desert Boot in Sand May 14» — تصویر: C & J Clark archive — CC BY-SA 3.0 — ویکی‌مدیا کامنز

دِزِرت بوت (Desert boot) نوعی چوکا بوت با زیره‌ی لاستیکِ کِرِپ و معمولاً رویه‌ی جیر است. دِزِرت بوت‌ها در دهه‌ی ۱۹۵۰ توسطِ شرکتِ کفشِ بریتانیایی سی. اند جی. کلارک (C. & J. Clark) رواج یافتند.

دِزِرت بوت‌ها رسماً با رونماییِ دِزِرت بوتِ کلارکس در نمایشگاهِ کفشِ ۱۹۴۹ شیکاگو به جهان معرفی شدند. پس از پوششِ ویژه‌ای که مجله‌ی اسکوایر (Esquire) به آن‌ها داد، محبوبیتشان اوج گرفت. به گفته‌ی کلارکس، الهامِ طراحی از ‘پوتین‌های جیرِ زبرِ زیره‌کِرِپی که در بازارِ خان‌الخلیلیِ (Khan el-Khalili) قاهره برای افسرانِ ارتشِ هشتمِ بریتانیا ساخته می‌شد’ گرفته شده است.

این پوتین‌ها بر پایه‌ی ولدسکون (veldskoen) آفریقای جنوبی ساخته شده‌اند که به‌دلیلِ طراحیِ محکم و ساده‌اش به یک کالای پرطرفدارِ پاپوش در جنوبِ آفریقا تبدیل شد. این پوتین‌ها که اغلب توسطِ سربازان برای استفاده در جنگ‌های بوش‌ (bush wars) منطقه خریداری می‌شدند، به‌عنوانِ ‘دِزِرت بوت’ در سراسرِ جهان محبوبیت یافته‌اند.

سال ۱۹۴۱ بود، و آن سرباز، خب، او صرفاً یک پیاده‌نظام نبود؛ نامش ناتان کلارک (Nathan Clark) بود و با دو مأموریت به جنگ فرستاده شده بود. اول و مهم‌تر از همه، حفاظت از کشورش، و دوم، یافتنِ طرح‌های جدیدِ کفش برای شرکتِ خانوادگی‌اش. کلارک به‌عنوانِ عضوِ ارتشِ هشتم به برمه اعزام شده بود، و در همین‌جا بود که متوجه شد افسرانِ یگانش در اوقاتِ فراغت چوکاهایی به رنگِ شنِ عجیب‌وغریب می‌پوشند. کلارک درباره‌ی این کفش‌ها تحقیق کرد و دریافت که در اصل سربازانِ آفریقای جنوبی آن‌ها را از کفاشانِ قاهره سفارش داده بودند، چون پوتین‌های قدیمیِ نظامی‌شان در زمینِ بیابانی از کار افتاده بود. آن‌ها چیزی می‌خواستند که هم سبک باشد و هم چسبندگیِ خوبی داشته باشد، و این خواسته منجر به خلقِ پوتینی با رویه‌ی جیر روی زیره‌ی کرپ شد.

— جیک گالاگِر (Jake Gallagher)، جی‌کیو (GQ)، اوتِ ۱۵ ۲۰۱۲

تحلیل رزمد: چاکا بوت، از زمین پولو تا خیابان

چاکا بوت کفشی است مچ‌پا با بند باز، چند جفت چشمی، و رویه‌ای از چرم گوساله یا سوئید. ریشه‌ی نامش احتمالاً به بازی پولو برمی‌گردد که در آن ‘چاکا’ نام هر دوره‌ی بازی است. همین یک جمله نشان می‌دهد که این کفش از همان آغاز در دنیای اشراف و ورزش‌های اسب‌سواری ریشه داشته، نه در پوشاک کارگری یا خیابانی.

در اواخر دهه‌ی ۱۹۴۰ و طی دهه‌ی ۱۹۶۰ چاکا بوت به‌عنوان پوشش غیررسمی مردانه جا افتاد و در قرن بیست‌ویکم همچنان در میان کفش‌های مردانه‌ی بریتانیا پرطرفدار است. مقاله تصریح می‌کند که می‌توان آن را هم با کت‌وشلوار و هم با شلوار جین پوشید؛ همین دامنه‌ی انعطاف یکی از دلایل ماندگاری‌اش است.

زیرشاخه‌ی مشهور این کفش، دِزرت بوت است: نوعی چاکا با زیره‌ی کرپ لاستیکی و رویه‌ی سوئید. شرکت بریتانیایی C. & J. Clark این مدل را در نمایشگاه کفش شیکاگو در سال ۱۹۴۹ رسماً معرفی کرد. الهام اولیه از بازار خان‌الخلیلی قاهره آمد: ناتان کلارک در دوران خدمت با ارتش هشتم در برمه دید که افسران در اوقات استراحت چاکاهایی سوئیدی با زیره‌ی کرپ می‌پوشند که اصالتاً برای سربازان آفریقای جنوبی دوخته شده بود. این مسیر از بازار قاهره به شیکاگو و سپس به صفحات اسکوایر، داستانی است از کفشی که در دل جنگ زاده شد و در صلح ماندگار شد.

نکته‌های کلیدی

  • چاکا بوت کفشی مچ‌پا با بند باز و چند جفت چشمی است.
  • رویه معمولاً از چرم گوساله یا سوئید است؛ زیره می‌تواند چرمی، چوبی یا لاستیکی باشد.
  • نام آن احتمالاً از اصطلاح بازی پولو گرفته شده است.
  • دِزرت بوت زیرشاخه‌ای از چاکاست با زیره‌ی کرپ لاستیکی و رویه‌ی سوئید.
  • دِزرت بوت کلارکس در ۱۹۴۹ در نمایشگاه کفش شیکاگو رونمایی شد و پس از پوشش اسکوایر محبوب شد.
  • الهام این کفش از چرمدوزان قاهره و نیاز سربازان آفریقای جنوبی در صحرا بود.
  • برخی فروشگاه‌ها نام چاکا و چلسی را به‌جای هم به‌کار می‌برند، اما تفاوت اصلی در بند جلو در برابر کشی کنار است.

این دانسته‌ها به چه کار می‌آید؟

اگر قصد دارید یک جفت چاکا بوت بخرید، این مقاله مرز مشخصی بین چاکا، دِزرت بوت و چلسی ترسیم می‌کند. دِزرت بوت با زیره‌ی کرپ سبک‌تر و نرم‌تر است و برای پوشش روزانه‌ی غیررسمی مناسب‌تر به نظر می‌رسد؛ چاکای چرمی با زیره‌ی چرم یا چوب رسمی‌تر است و بهتر با کت‌وشلوار جور درمی‌آید.

توجه به تعریف دقیق جون سوان، مورخ کفش، می‌تواند هنگام خرید راهنما باشد: بدنه‌ی بدون آستر، رویه‌ی دوتکه از یک لایه‌ی چرم، و نوک گرد. هر کفشی که این مشخصات را نداشته باشد فقط شبیه چاکاست و لزوماً چاکای کلاسیک نیست.

بیشتر بخوانید: چرم: ماده‌ای که تمدن را پوشاند، ولکانیزاسیون کفش: فناوری که زیره را دگرگون کرد

منابع

منبع و مجوز: این نوشته ترجمه‌ی فارسیِ مقاله‌ی «Chukka boot» از ویکی‌پدیای انگلیسی (نسخه‌ی ترجمه‌شده) است که نویسندگانِ ویکی‌پدیا آن را تحت مجوزِ Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 منتشر کرده‌اند. متنِ این نوشته، شاملِ ترجمه و بخشِ «تحلیل رزمد»، تحت همین مجوز منتشر می‌شود و با ذکرِ منبع قابلِ بازنشر است.

تغییرات نسبت به اصل: ترجمه به فارسی؛ حذفِ پانویس‌ها، شماره‌ی ارجاع‌ها، جعبه‌های اطلاعات و بخش‌های پایانی (مانندِ «جستارهای وابسته»، «منابع» و «پیوند به بیرون»)؛ و افزودنِ بخشِ «تحلیل رزمد».

تصاویر: فقط تصاویرِ دارای مجوزِ آزاد از ویکی‌مدیا کامنز؛ نامِ پدیدآورنده و مجوزِ هر تصویر زیرِ همان تصویر آمده و مجوزِ هر تصویر فقط شاملِ همان تصویر است.

اگر مطالب ما برایتان مفید است، سایت را در گوگل به‌عنوان «منبع ترجیحی» انتخاب کنید.

انتخاب به‌عنوان منبع ترجیحی در گوگل

دیدگاهت را بنویس