کفش قایقی به چه کفشی گفته می‌شود؟

کفش‌ قایقی[note]Boat Shoe or Dockside Shoe[/note]

یکی از کفش‌های بسیار مشهور در دنیا، کفش‌های قایقی یا داک‌سایدها (که به عنوان کفش عرشه­‌ای[note]Deck Shoes[/note] نیز شناخته می­شوند) هستند، جنس رویه‌ی این نوع از کفش‌ها معمولا از کرباس (کتان) یا چرم تهیه شده است که به شکل تخت همراه با زیره‌ای از جنس لاستیک بدون رَد[note]non-marking rubber[/note] تولید می‌شوند و برای استفاده روی قایق طراحی شده­‌اند. همچنین یک الگوی شیار دار – مانند شیارهایی که روی لاستیک ماشین است[note]siping[/note] – بر روی زیره حک می­شود تا از لیز خوردن بر روی عرشه و مکان‌های خیس جلوگیری شود. رویه‌ی چرمی این کفش‌ها معمولاً روغنی هستند که در مقابل آب و رطوبت حالت دافعه داشته باشند و به چرم آسیبی وارد نشود، در بیشتر مدل‌ها زیره به رویه با یک دوخت به دشت بادوام دوخته می‌شود و از چسب برای چسباندن زیره استفاده نمی‌شود چرا که اگر کفش را در مکان‌های مرطوبی نظیر عرشه کشتی ها استفاده کنید در دراز مدت نم و رطوبت باعث خرابی چسب خواهد شد؛ همچنین در صورتی که کفش در ناحیه “سوراخ‌های بند” دارای پرچ باشد این پرچ‌ها از فلز ضد زنگ هستند.

کفش های قایقی به طور سنتی بدون جوراب پوشیده می­شوند.

بیشتر بخوانید: چطور هر کفشی را تمیز کنیم؟

بیشتر بخوانید: طریقه نگهداری از کفش چرمی

تاریخچه

کفش های قایقی مدرن در سال 1935 توسط پاول اسپری[note]Paul Sperry[/note] آمریکایی از نیوهاون ایالت کنکتیکت[note]New Haven, Connecticut[/note]، پس از اینکه متوجه شد سگش می­‌تواند بدون لیز خوردن به راحتی روی یخ بدود، اختراع شدند. او با استفاده از یک چاقو در کفه­‌ی کفشش بریدگی ایجاد کرد و همین موضوع الهام بخش تولید کفشی مناسب برای قایق سواری و تاسیس کارخانه­‌ای به نام  Sperry Top Siders[note]اسپری تاپ سایدرز[/note]شد. اسپری امروزه هنوز با وجود بسیاری از برندهای دیگر مانند سباگو[note]Sebago[/note] و تیمبرلند[note]Timberland[/note]، یک برند معروف کفش قایقی است. کفش‌های قایقی هم توسط مردان و هم توسط زنان پوشیده می­شود.

فراگیری و استایل

همان گونه که از اسم آن برمی­‌آید کفش­‌های قایقی توسط ملوانان پوشیده می‌­شوند؛ اما از دهه‌ی 1970 به بعد این کفش‌ها تبدیل به مدل‌هایی معمول در مناطق ساحلی هلند، آمریکا، کانادا، آرژانتین، استرالیا، چین، فرانسه، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا و انگلیس شدند.

از دهه‌ی 1980 تا اوایل دهه‌ی 1990، آنها به یک نوع ترند[note]trend[/note] فشن تبدیل شدند و در سال 2007-2008 دوباره به عرصه پوشاک روزمره بازگشتند و از 2010  به بعد هم به عنوان مد ادامه یافتند و هر روز توسط مردان، زنان، دختران و پسران پوشیده می‌­شوند. گاهی اوقات کفش‌های قایقی به عنوان نمادی از وضعیت مالی و دارندگان قایق‌های تفریحی شناخته می­شوند. (داشتن کفش­های قایقی معمولاً نشانگر صاحب قایق است که عرشه‌­ای به قدری بزرگ و گران قیمت دارد که می‌تواند در آن پیاده روی کند)

این نوع کفش­ها در کشورهای غربی مدت زمان زیادی توسط دانش آموزان ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان و دانشجویان پوشیده می­شدند. به جز آنکه خودشان این نوع کفش­ها را می­پوشند، بسیاری از کودکان و بزرگسالان نیز آنها را با جوراب، به خصوص با جورابهای کوتاه و مچی می­پوشند. خدمه کشتی‌ها نیز این نوع کفش­ها را با جورابهای سفید و رنگارنگ و شبرنگ می­پوشند. در غرب بسیاری از مدارس با وجود اُنیفرم، اجازه­ی پوشیدن کفش­های قایقی را به دانش آموزان می­دهند.

کفش‌های قایقی در دهه­ی 1980 تا اوایل دهه­ی 1990 با جورابهای ساق بلند ست می­شدند. آنها با شلوارهای لی فرانسوی که پاچه‌شان چندبار تاخورده پوشیده می­شدند تا جوراب­های ساق بلند را به نمایش بگذارند. همچنین دختران آنها را با لباس‌های یقه گرد یا یقه هفت بر روی یک لباس یقه اسکی ست می‌کردند، یا یک لباس یقه گرد با پلیور یقه هفت به همراه ساق پا و جورابهای ساق بلند بر روی آن را با کفش قایقی برند سباگو می­پوشیدند و بسیاری نیز با یک کش سر موهای خود را به شکل دم اسبی درمی‌آوردند. این یک ظاهر راحت و طبق مد روز بود که می­توانست هر روز برای رفتن به مدرسه، دانشگاه، کلیسا، گشت و گذار و هرجای دیگری پوشیده شود. این مانند پوشیدن یک پیراهن غیررسمی و معمولی بود. Sebago، Sperry Top Siders و Eastland سه تا از معروف­ترین برندهای آن زمان بودند و از 2008 تا امروز هم همین‌طور باقی ماندند.